Showing posts with label उदकवह. Show all posts
Showing posts with label उदकवह. Show all posts

Sunday, February 7, 2016

स्रोतस सिद्धांत -3

प्रकुपित दोष शरीरात भ्रमण करत असताना जेथे ‘ख-वैगुण्य’ म्हणजे स्रोतसांमध्ये बिघाड झालेला असेल तेथे व्याधी तयार होतो. म्हणजेच दोष हे रोगाचे कारण असले तरी शरीरात नेमक्‍या कोणत्या ठिकाणी रोग होईल हे स्रोतसांच्या दुष्टीवर ठरत असते. व्यवहारात यालाच आपण ‘वीक पॉइंट’ असे म्हणतो. 

आयुर्वेदातील स्रोतस सिद्धांताची माहिती आपण घेतो आहोत. शरीर निरोगी, राहण्यासाठी स्रोतसांचे योगदान महत्त्वाचे असते. तसेच रोग होण्यासाठीसुद्धा स्रोतसांची दुष्टी कारणीभूत असते. 

कुपितानां हि दोषाणां शरीरे परिधावनम्‌ ।
यत्र संगः खवैगुण्याद्‌ व्याधिस्तत्रोपजायते ।।....सुश्रुत सूत्रस्थान

प्रकुपित दोष शरीरात भ्रमण करत असताना जेथे ‘ख-वैगुण्य’ म्हणजे स्रोतसांमध्ये बिघाड झालेला असेल तेथे व्याधी तयार होतो. म्हणजेच दोष हे रोगाचे कारण असले तरी शरीरात नेमक्‍या कोणत्या ठिकाणी रोग होईल हे स्रोतसांच्या दुष्टीवर ठरत असते. व्यवहारात यालाच आपण वीक पॉइंट असे म्हणतो म्हणजे चार व्यक्‍ती पावसात भिजल्या तर त्यातल्या एकाला सर्दी होईल, दुसऱ्याला कंबर दुखू लागेल, तिसऱ्याचा अपचनाचा त्रास होईल आणि चवथ्याला कदाचित काहीही होणार नाही. पावसात भिजण्याने, थंडी वाजण्याने शरीरात वातदोष आणि कफदोष प्रकुपित होत असतात. ज्याची श्वसनसंस्था अशक्‍त असेल त्याला सर्दी होईल, ज्याच्या शरीरात अगोदरपासून वातदोष बिघडलेला असेल त्याची कंबर दुखू लागेल, ज्याची पचनसंस्था अशक्‍त असेल त्याला अपचनाचा त्रास होईल आणि ज्याच्या शरीरात असा कोणताच अशक्‍त पॉइंट नसेल म्हणजेच ज्याच्या स्रोतसात ‘ख-वैगुण्य’ नसेल त्याला काहीच त्रास होणार नाही.
यातून अजून एक गोष्ट लक्षात येऊ शकेल, की दोषांमध्ये थोड्या-फार प्रमाणात चढाव-उतार होणे स्वाभाविक असते. वय, ऋतुकाळ, आहार-आचरण या सर्वांनुसार दोष कमी-जास्त होत असतात, त्यामुळे एका बाजूने दोष प्रकुपित व्हायला नकोत यासाठी दक्ष राहायला हवे, तसे दुसऱ्या बाजूने स्रोतसांमध्ये ख-वैगुण्य तयार होणार नाही याकडेही लक्ष ठेवता यायला हवे.

चरकसंहितेनुसार तेरा स्रोतसांचे ‘मूल’ काय असते आणि ते स्रोतस बिघडले तर शरीरावर कोणकोणती लक्षणे उत्पन्न होतात हे आपण पाहू.
१. प्राणवह स्रोतस

मूल -
तत्र प्राणवहानां स्रोतसां हृदयं मूलं महास्रोतश्‍च ।
...चरक विमानस्थान
हृदय आणि महास्रोत म्हणजे मुखापासून ते गुदापर्यंतचा भाग हे प्राणवहस्रोतसाचे मूळ होत.

स्रोतसदुष्टीची लक्षणे -
अतिसृष्टम्‌ अतिबद्धं कुपितं अल्पाल्पम्‌ अभीक्ष्णं वा सशब्दशूलम्‌ उच्छवसन्तं दृष्ट्‌वा  प्राणवहान्यस्य स्रोतांसि प्रदुष्टानि विद्यात्‌ । ...चरक विमानस्थान
-  श्वास फार जोराने चालू होणे.
-  बांधल्यासारखा किंवा कोंडल्यासारखा वाटणे. 
-  कुपित झाल्यासारखा म्हणजे जोराजोराने आणि अनियमित गतीने घेतला जाणे.
-  थोडा थोडा घेतला जाणे किंवा बाहेर पडणे, दीर्घश्वसन करता न येणे.
-  जलद गतीने सुरू होणे. 
-  श्वास घेताना आवाज होणे.
-  श्वासोच्छ्वास करताना वेदना होणे.
अशी लक्षणे ज्या व्यक्‍तीत दिसतील त्याचे प्राणवहस्रोतस बिघडले आहे असे समजावे.

प्राणवह स्रोतसामध्ये बिघाड होण्याची कारणे -
क्षयात्‌ संधारणात्‌ रौक्ष्यात्‌ व्यायामात्‌ क्षुधितस्य च ।
प्राणवाहिनी दुष्यन्ति स्रोतांस्यन्यैश्‍च दारुणैः ।। 
...चरक विमानस्थान
  शरीरातील धातूंची झीज झाल्याने
  मल, मूत्र, अधोवायू वगैरे नैसर्गिक आवेगांना जबरदस्तीने अडवून ठेवण्याने
  शरीरात रुक्षता वाढल्याने
  भूक लागलेली असताना भूक न शमवता व्यायाम करण्याने
  स्वशक्‍तीचा विचार न करता इतर कोणतेही श्रमकारक, कठोर काम करण्याने प्राणवहस्रोतसात बिघाड उत्पन्न होऊ शकतो. 

पुढच्या वेळेला आपण अन्नवह, उदकवह वगैरे इतर स्रोतसांची माहिती घेऊ या.

Ayurveda, Vastu shastra, healthy Food, Healthy Living, Abstract India, Shree Balaji Tambe, India, Yoga, Meditation, Life Style, Marathi Blog, Marriages, Love

स्रोतस सिद्धांत -4

उदक म्हणजे पाणी, शरीरातील एकंदर जलतत्त्व. शरीर पंचमहाभूतांपासून तयार झालेले असले तरी त्यातील जलतत्त्वाचे योगदान खूप महत्त्वाचे असते. आधुनिक शास्त्रानेही हे स्वीकारलेले आहे. म्हणूनच अन्नापेक्षा अधिक गरज पाण्याची असते. सतत कोरडे अन्न खाण्याने किंवा रुक्ष गुणाचे अन्न सेवन करण्याने, तसेच तहान लागूनही पाणी न पिण्याने उदकवहस्रोतसात दोष उत्पन्न होऊ शकतो. 


आपण आयुर्वेदातील स्रोतसांची माहिती घेतो आहोत. मागच्या वेळी प्राणवहस्रोतसाचे मूळ, ते बिघडले असता उद्‌भवणारी लक्षणे आणि बिघाडामागची कारणे काय असतात हे बघितले होते. आता आपण यापुढच्या स्रोतसांविषयी जाणून घेणार आहोत. 

उदकवहस्रोतस 
उदक म्हणजे पाणी, शरीरातील एकंदर जलतत्त्व. शरीर पंचमहाभूतांपासून तयार झालेले असले तरी त्यातील जलतत्त्वाचे योगदान खूप महत्त्वाचे असते. आधुनिक शास्त्रानेही हे स्वीकारलेले आहे. म्हणूनच अन्नापेक्षा अधिक गरज पाण्याची असते. 
मूल - उदकवहानां स्रोतसां तालुमूलं क्‍लोम च ।....चरक विमानस्थान 
मुखाच्या आत असणारा टाळू आणि क्‍लोम (या शरीररचनेची परिभाषा निश्‍चित नाही. काही विद्वानांनी याचा अर्थ श्वासनलिका असा घ्यावा, तर काहींच्या मते अग्न्याशय -पॅन्क्रियाज घ्यावा असे म्हटलेले आहे) हे उदकवहस्रोतसाचे मूळ होय. 

स्रोतसदुष्टीची लक्षणे - 
प्रदुष्टानां तु खल्वेषामिदं विशेषविज्ञानं भवति; तद्यथा - जिह्वाताल्वोष्ठकण्ठक्‍लोमशोषं पिपासां चातिप्रवृद्धां दृष्ट्‌वोदकवहान्यस्य स्रोतांसि प्रदुष्टानीति विद्यात्‌ । 
- जीभ, टाळू, ओठ, कंठ, क्‍लोम ही स्थाने अगदी कोरडी पडणे. 
- फार तहान लागणे. पाणी पिऊनही शमत नाही अशी तहान लागणे. 
स्रोतसात बिघाड होण्याची लक्षणे 
औष्ण्यादामाद्भयात्‌ पानादतिशुष्कान्नसेवनात्‌ । 
अम्बुवाहीनि दुष्यन्ति तृष्णायाश्‍चातिपीडनात्‌ ।।.....चरक विमानस्थान 
- उष्णतेशी सातत्याने संपर्कात राहिल्याने उदा. उष्ण गुणाचे अन्न सेवन करणे, उन्हात फार वेळ राहणे, अग्नीजवळ काम करणे वगैरे. 
- शरीरात आमदोष वाढल्याने 
- भीती वाटल्याने, सातत्याने भीतीच्या अमलाखाली राहण्याने 
- मद्यपान अतिप्रमाणात करण्याने 
- सतत कोरडे अन्न खाण्याने किंवा रुक्ष गुणाचे अन्न सेवन करण्याने 
- तहान लागूनही पाणी न पिण्याने उदकवहस्रोतसात दोष उत्पन्न होऊ शकतो. 

अन्नवहस्रोतस 
यालाच महास्रोतस असेही म्हणतात. 
मूल - अन्नवहानां स्रोतसां आमाशयो मूलं वामञ्च पार्श्वम्‌ । 
आमाशय (अन्न सेवन केल्यानंतर लगेचच जेथे साठवले जाते तो अवयव) आणि डाव्याबाजूची कूस हे अन्नवहस्रोतसाचे मूळ होय 
स्रोतसदुष्टीची लक्षणे 
प्रदुष्टानां तु खल्वेषामिदं विशेषविज्ञानं भवति; तद्यथा - अनन्नाभिलषणमरोचकाविपाकौ छर्दिं च दृष्ट्‌वाऽन्नवहान्यस्य स्रोतांसि प्रदुष्टानीति विद्यात्‌ । 
- अन्न सेवन करण्याची इच्छा न होणे 
- तोंडाला चव न राहणे, तसेच काही खाल्ले तर त्याची चव न समजणे 
- पचनक्रिया व्यवस्थित न होणे 
- उलट्या होणे 
स्रोतसात बिघाड होण्याची कारणे 
अतिमात्रस्य चाकाले चाहितस्य च भोजनात्‌ । 
अन्नवाहीनि दुष्यन्ति वैगुण्यात पावकस्य च ।।....चरक विमानस्थान 
- अति प्रमाणात (भूक लागलेली असेल त्यापेक्षा अधिक प्रमाणात) जेवण करण्याने 
- अवेळी जेवण करण्याने 
- अहितकर म्हणजे स्वतःच्या प्रकृतीला प्रतिकूल किंवा शिळे, जुने, खराब झालेले अन्न सेवन करण्याने 
- जाठराग्नीमध्ये बिघाड झाल्याने अन्नवहस्रोतसांत दोष उत्पन्न होत असतो 
यापुढे सात धातूंची सात स्रोतसे समजावली आहेत, त्यांची माहिती आपण पुढच्या वेळी घेऊ. 

Ayurveda, Vastu shastra, healthy Food, Healthy Living, Abstract India, Shree Balaji Tambe, India, Yoga, Meditation, Life Style, Marathi Blog, Marriages, Love

Thursday, February 4, 2016

स्रोतस सिद्धांत -2

- डॉ. श्री. बालाजी तांबे 
स्रोतसे आपापल्या द्रव्याचे वहन व्यवस्थित करत असतात तोपर्यंत आरोग्य नीट राहते. जो आहार किंवा जे आचरण दोषांच्या गुणाशी समान गुणांनी युक्‍त असते म्हणजे दोषांना वाढवणारे असते आणि धातूूच्या गुणांना विरोधी असते म्हणजे धातूंना अशक्‍त करणारा असते. तो आहार आणि ते आचरण स्रोतसांमध्ये बिघाडाला कारण ठरत असते.

आयुर्वेदाचे वैशिष्ट्य समजला जाणारा सिद्धांत म्हणजे स्रोतससिद्धांत. शरीरात जेथे जेथे अवकाश आहे, जेथे जेथे शरीरभावांचे परिवहन होत असते, त्या सर्वांना स्रोतस ही संज्ञा देता येते. असंख्य स्रोतसांपैकी काही स्रोतसे महत्त्वाची समजली जातात. कारण या स्रोतसांच्या मुळांवर म्हणजे स्रोतस जेथून सुरू होतात त्या उत्पत्तीस्थानावर आघात झाला, तर त्याचे आरोग्यावर गंभीर परिणाम होऊ शकतात. तसेच या मुख्य स्रोतसांमध्ये दोष उत्पन्न झाला तर त्याची लक्षणे शरीरावर विशेषत्वाने दिसतात. 

स्रोतसांचे मुख्यत्वे दोन प्रकार केले जातात. 
१. बहिर्मुख स्रोतस - ज्या स्रोतसांचे मुख शरारीवर उघडते ती बहिर्मुख स्रोतसे होत. दोन डोळे, दोन कान, मुख, नाकपुड्या, गुद आणि मूत्रमार्ग ही नऊ स्रोतसे बहिर्मुख असतात. तसेच स्त्रियांमध्ये दोन स्तन आणि योनी अशी तीन स्रोतसे विशेषत्वाने असतात. 
२. अंतर्मुख स्रोतस - ज्या स्रोतसांचे मूळ शरीराच्या आत असते, जी स्रोतसे शरीरावर बाहेर दिसू शकत नाहीत त्यांना अंतर्मुख स्रोतसे म्हणतात. प्राणवह, उदकवह, अन्नवह, सात धातूंची सात स्रोतसे आणि तीन मलांची तीन स्रोतसे अशी एकूण तेरा स्रोतसे अंतर्मुख असतात या सर्व स्रोतसांमध्ये वात, पित्त व कफ हे तिन्ही सातत्याने संचार करत असतात. 
ही अंतर्मुख स्रोतसे शरीराच्या आत असल्याने सहजासहजी पाहता येत नाहीत, त्यामुळे त्यांचे स्वरूप कसे असते हे पुढील सूत्रातून सांगितले आहे, 
स्वधातुसमवर्णानि वृत्तस्थूलान्यणूनि च ।
स्रोतांसि दीर्घाण्याकृता प्रतानसदृशानि च ।। ...चरक विमानस्थान
स्रोतसे आतून पोकळ असतात. नळीच्या आकाराची असतात. काही स्रोतसे स्थूल तर काही सूक्ष्म, बारीक असतात, काही लांब (दीर्घ) असतात, तर काही वेलीच्या शाखा-उपशाखांप्रमाणे पसरलेली असतात. स्रोतसाचा वर्ण ते ज्या द्रव्याला वाहून नेते त्या द्रव्याच्या वर्णासारखा असतो. 
जोपर्यंत स्रोतसे आपापल्या द्रव्याचे वहन व्यवस्थित करत असतात तोपर्यंत आरोग्य नीट राहते. मात्र स्रोतसातील द्रव्याची मात्रा वाढली, त्याच्या वहनाचा वेग वाढला किंवा स्रोतसामध्ये कोणत्याही प्रकारचा अडथळा उत्पन्न झाला, सिरांमध्ये ग्रंथी तयार झाली किंवा चुकून एका स्रोतसाचे द्रव्य दुसऱ्या स्रोतसात गेले, तर त्यामुळे स्रोतसांच्या कार्यात दोष उत्पन्न होतो. 
स्रोतसांमध्ये अशा प्रकारचा बिघाड का होतो हे पुढील सूत्राद्वारा स्पष्ट केले आहे, 
आहारश्‍च विहारश्‍च यः स्यात्‌ दोषगुणैः समः ।
धातुभिर्विगुणश्‍चापि स्रोतसां स प्रदुषकः ।। ...चरक विमानस्थान
जो आहार किंवा जे आचरण दोषांच्या गुणाशी समान गुणांनी युक्‍त असते म्हणजे दोषांना वाढवणारे असते आणि धातूूच्या गुणांना विरोधी असते म्हणजे धातूंना अशक्‍त करणारा असते तो आहार आणि ते आचरण स्रोतसांमध्ये बिघाडाला कारण ठरत असते. या प्रकारे स्रोतस बिघडण्यामागे सामान्य कारण सांगितलेले असले तरी मुख्य तेरा स्रोतसांना बिघडवणारी विशिष्ट कारणे आयुर्वेदाच्या ग्रंथात सांगितलेली आहेत. तसेच प्रत्येक स्रोतसाचे मूळ काय, स्रोतसात बिघाड झाला तर शरीरावर काय परिणाम होतो हेही समजावले आहे. याची माहिती आपण पुढच्या वेळी घेणार आहोत.
Ayurveda, Vastu shastra, healthy Food, Healthy Living, Abstract India, Shree Balaji Tambe, India, Yoga, Meditation, Life Style, Marathi Blog, Marriages, Love

Wednesday, February 3, 2016

स्रोतस सिद्धांत -1

एखाद्या तळ्यात कमळदलाचे जाळे इतस्ततः पसरलेले असते किंवा एखादी वेल तिच्या फांद्यांनी सर्वदूर पसरते, त्याप्रमाणे शरीरातही स्रोतसांचे जाळे सर्वत्र पसरलेले असते. शरीरात जेथे जेथे रिकामी जागा आहे, अवकाश आहे, जेथे शरीरभावांचे परिवहन होत असते, त्या सर्वांना स्रोतस समजले जाते.  

‘आयुर्वेद उवाच’ या सदरात आता आपण आयुर्वेदातील ‘स्रोतस’ या सिद्धांताची माहिती घेणार आहोत. चरकसंहिता, सुश्रुतसंहिता, अष्टांगहृदय, अष्टांगसंग्रह वगैरे सर्व महत्त्वाच्या आयुर्वेदाच्या ग्रंथांमध्ये स्रोतस ही संकल्पना समजावलेली आहे. शरीरातील विविध क्रिया कशा होत असतात आणि शरीरातील विविध संरचनांचा, अवयवांचा परस्परांशी कसा संबंध असतो, दोन शरीरभाव शारीरिकदृष्ट्या एकमेकांपासून दूर असले तरी कार्यामुळे कसे जोडलेले असतात, अशा अनेक गोष्टी ‘स्रोतस’ सिद्धांतामुळे समजू शकतात. 

‘स्रोतस’ शब्दाची निरुक्‍ती चरकसंहितेत ‘स्रवणात्‌ स्रोतांसि’ अशी केलेली आहे. म्हणजे ज्या मार्गातून सतत काहीतरी स्रवत असते त्याला ‘स्रोतस’ असे म्हणतात. चरकसंहितेमध्ये स्रोतस सिद्धांत पुढील सूत्राद्वारा समजावलेला आहे, 
यावन्तः पुरुषे मूर्तिमन्तो भावविशेषास्तावन्त एवास्मिन्‌ स्रोतसां प्रकारविशेषाः । 
सर्वे हि भावाः पुरुषान्तरेण स्रोतांसि अभिनिर्वर्तन्ते, क्षयं वा अपि अभिगच्छति । 
स्रोतांसि खलु परिणामआपद्यमानानां धातूनाम्‌ अभिवाहिनी भवन्ति अयनार्थेन ।

व्यक्‍तीच्या शरीरात जे जे मूर्तिमंत भावविशेष (म्हणजे आकारमान असणारे शरीरघटक) आहेत तेवढे शरीरात स्रोतसांचे प्रकार आहेत. स्रोतसांशिवाय शरीरातील भाव तयार होऊ शकत नाहीत किंवा क्षीणही पावू शकत नाहीत. शरीरातील सर्व धातू तयार होण्याचे काम; तसेच त्यांचे शरीरात वहन करण्याचे काम स्रोतसांकरवीच होत असते. या सूत्रावरून तीन महत्त्वाचे मुद्दे लक्षात येतात, 

१. व्यक्‍तीच्या शरीरात जेवढे म्हणून भावविशेष (शरीरघटक) आहेत, त्या प्रत्येकाचे आपापले असे एक-एक स्रोतस आहे. 
२. शरीरातील कोणत्याही घटकाची उत्पत्ती किंवा क्षय स्रोतसाच्या माध्यमातूनच होत असतो. 
३. धातूंचे परिणमन आणि धातूंचे परिवहनही स्रोतसांच्या माध्यमातून होत असते. 

अर्थात शरीरात असंख्य स्रोतसे आहेत, त्यांना संख्येत मोजता येणे अशक्‍य होय. स्रोतसाची संकल्पना स्पष्ट करण्यासाठी शरीरातील कोणकोणत्या रचनांना स्रोतस म्हणता येते हे चरकसंहितेत पुढील सूत्राद्वारा सांगितलेले आहे, 
स्रोतांसि, सिराः, धमन्यः रसायन्यः, रसवाहिन्यः, नाड्यः, पन्थानः, मार्गाः, शरीरच्छिद्राणि, संवृतासंवृत्तानि, स्थानानि, आशयाः, निकेताश्‍चेसि, शरीरधात्ववकाशानां लक्ष्यालक्ष्याणां नामानि भवन्ति। ...चरक विमानस्थान

सिरा, धमनी, रस वाहून नेणारी रसायनी, नाडी, पंथ, मार्ग, शरीरछिद्र, एका बाजूला बंद दुसऱ्या बाजूला उघडलेले किंवा दोन्ही बाजूंनी उघडलेले स्थान, आशय, दोन शरीरधातूंमधले डोळ्यांनी दिसणारे किंवा न दिसणारे अवकाश या सर्वांनाच स्रोतसात मोजता येते. 

थोडक्‍यात शरीरात जेथे जेथे रिकामी जागा आहे, अवकाश आहे, जेथे शरीरभावांचे परिवहन होत असते त्या सर्वांना स्रोतस समजले जाते. ज्याप्रमाणे एखाद्या तळ्यात कमळनालाचे जाळे इतस्ततः पसरलेले असते किंवा ज्याप्रमाणे एखादी वेल तिच्या फांद्यांनी सर्वदूर पसरते, त्याप्रमाणे शरीरातही स्रोतसांचे जाळे सर्वत्र पसरलेले असते. फक्‍त शरीरातील स्रोतसे आतून पोकळ असतात. कारण त्यातून शरीरातील भावपदार्थ वहन करत असतात. अशा प्रकारे वास्तविक शरीरात असंख्य स्रोतसे असतात. तरीही त्यात काही मुख्य स्रोतसे अशी असतात की त्यांना नाव देता येते. चरकसंहितेमध्ये अशी तेरा मुख्य स्रोतसे सांगितलेली आहेत.
  
प्राणोदकान्त-रस-रुधिर-मांसमेदोऽस्थि-मज्ज-शुक्र-मूत्र-पुरीष-स्वेदवहानि इति ।
प्राणवह स्रोतस, उदकवह स्रोतस, अन्नवह स्रोतस, रसवह, रक्‍तवह, मांसवह, मेदोवह, अस्थिवह, मज्जावह, शुक्रवह अशी सात धातूंची सात स्रोतसे, मूत्रवहस्रोतस, पुरीषवह स्रोतस आणि स्वेदवह स्रोतस अशी तेरा स्रोतसे नावाने सांगता येतात. ही स्रोतसे महत्त्वाची का आहेत हे आपण पुढच्या वेळी पाहूया.
Ayurveda, Vastu shastra, healthy Food, Healthy Living, Abstract India, Shree Balaji Tambe, India, Yoga, Meditation, Life Style, Marathi Blog, Marriages, Love

ad