Showing posts with label दुध. Show all posts
Showing posts with label दुध. Show all posts

Saturday, December 8, 2012

भेसळ दुधाची

भेसळ दुधाची
अजित वंजारे
दुधात पाणी मिसळण्याचा प्रकार आपण जाणत होतोच;
पण आरोग्याला हानिकारक विषद्रव्ये मिसळून दूध विकले जात असल्याची कबुली सरकारनेच न्यायालयात दिली आहे. 

जन्माला आल्याच्या क्षणापासून लहान बाळाचे पालनपोषण आईच्या दुधापासून सुरू होते. म्हणजे जीवनाची सुरवातच दुधापासून होते. दूध हे परिपूर्ण नैसर्गिक अन्न आहे.

दुधामध्ये पाणी, स्निग्ध पदार्थ, प्रथिने, शर्करा, क्षार, जीवनसत्त्वे, खनिजे व रोगप्रतिकारक जीवनरक्षके असतात. दुधामध्ये अंदाजे पंचाऐंशी टक्के पाण्याचे प्रमाण असते. मनुष्य दुधासाठी म्हैस, गाय, बकरी, मेंढी इत्यादी प्राण्यांवर अवलंबून असतो. म्हशीच्या दुधात स्निग्धांशाचे प्रमाण सर्वांत जास्त असते. गाईच्या दुधात स्निग्धांश कमी असला, तरी जीवनसत्त्वे विपुल असतात. स्निग्धांशाचे कण बारीक असल्यामुळे पचनास ते हलके असतात. गाईच्या दुधामध्ये कॅरोटीन नावाचे रंगद्रव्य असते. त्यामुळे गाईचे दूध किंचित पिवळसर असते. शेळीला कधीही क्षयरोगाची बाधा होत नाही, त्यामुळे शेळीचे दूध निर्जंतुक असते. त्याचप्रमाणे शेळीच्या दुधात लोहाचे प्रमाण जास्त असल्यामुळे ते सर्व दुधामध्ये श्रेष्ठतम आहे, तसेच शेळीच्या दुधात पोषणमूल्ये मौलिक आहेत. ते पचण्यासही खूप हलके आहे.

दुधामध्ये असलेल्या स्निग्धांश व शर्करा यामुळे शरीर उत्साही होते. दुधातील क्षारांमुळे हाडे व दात बळकट होतात, रक्तवाढ होते. रोगप्रतिकारक जीवनरक्षकांमुळे रोगाची बाधा होण्यास प्रतिबंध होतो.

दूध हे पूर्णान्न आहे; पण केव्हा? जर ते उत्तम प्रतीचे असेल तरच. परंतु सध्या दूध हे भेसळीच्या विळख्यात पूर्णपणे अडकलेले आहे. दुधामध्ये पाणी, स्टार्च (पिठूळ) पदार्थ, बायकार्बोनेट, युरिया, साखर, ग्लुकोज, माल्टोडेक्‍स्ट्रीन, दूध पावडर, सेल्युलोज, खाद्य तेले, डिटर्जंट पावडर इत्यादी पदार्थ भेसळीसाठी वापरतात. कृत्रिम दूध खाद्य तेल, कपडे धुण्याची पावडर आणि वरील पदार्थांचे मिश्रण करून तयार करतात. पिठूळ पदार्थामुळे दुधाला घट्टपणा येतो. साखरेमुळे दुधाला जडत्व येते. बायकार्बोनेट रसायनामुळे दुधाची आंबण्याची क्रिया मंदावते.

भेसळ ओळखण्यासाठी 
दुधात जर पाणी टाकले असेल तर दुधाचा थेंब तिरप्या गुळगुळीत पट्टीवर टाकल्यास तो झटकन घरंगळेल व पांढरा ओघळ दिसणार नाही. जर दूध शुद्ध असेल तर दुधाचा थेंब तेथेच थांबेल अथवा पांढरा ओघळ करीत खाली येईल.

म्हशीच्या दुधात जर पाणी असेल तर लॅक्‍टोमीटरने दुधाची विशिष्ट घनता मोजल्यास लॅक्‍टोमीटरचे रीडिंग 26 पेक्षा कमी येईल.

दुधामध्ये नेहमीच्या प्रमाणित दुधापेक्षा स्निग्धांश गर्बर ट्यूब पद्धतीमध्ये कमी आल्यास त्या दुधामधील स्निग्धांश काढून घेतले आहेत, असे समजावे. दुधात थोडे आयोडिनचे द्रावण टाकल्यानंतर दुधाला निळा रंग आल्यास त्यामध्ये स्टार्च (पिठूळ पदार्थ) मिसळलेले आहेत, असे समजावे. बाकी भेसळीच्या पदार्थांच्या चाचण्या प्रयोगशाळेमध्ये करता येतात. आपल्या स्वास्थ्यासाठी चांगल्या प्रतीचे दूध तापवूनच पिणे अत्यावश्‍यक आहे.

दुग्धजन्य पदार्थ 
दुग्धजन्य पदार्थ म्हणजे दुधापासून बनवलेले पदार्थ. यामध्ये दोन प्रकार आहेत. पहिला प्रकार म्हणजे फक्त दुधापासून बनवलेले पदार्थ. उदाहरणार्थ - क्रीम (मलई), दही, ताक, लोणी, तूप, पनीर, दूध पावडर, खवा, चक्का, चीज, योगर्ट आणि दुसरा प्रकार म्हणजे दूध व त्यामध्ये साखर, स्टार्च, खाद्यरंग टाकून बनवलेले पदार्थ- उदा.- आइस्क्रीम, गोड रंगीत दूध, श्रीखंड, दूध बर्फगोळा इत्यादी.

वरील सर्व प्रकारच्या पदार्थांमधील स्निग्धांश काढून घेतले जातात. त्यामुळे या पदार्थांमधील स्निग्धांशाचे प्रमाण ठरवलेल्या मानदापेक्षा कमी येते आणि आपल्याला कमी प्रतीचा पदार्थ मिळतो. ही चाचणी प्रयोगशाळेत करता येते.

तूप 
तुपामध्ये वनस्पतीची भेसळ करतात व जास्त नफा मिळवतात. एका परीक्षानळीत थोडे तूप घेऊन त्यामध्ये हैड्रोक्‍लोरिक आम्ल व थोडी साखर टाकून हलवा. शुद्ध तुपामध्ये वनस्पती मिसळल्यास आम्लाला लाल रंग येईल. तुपाऐवजी वनस्पती टाकून जास्त आर्थिक फायदा मिळवतात. दुसऱ्या प्रकारच्या पदार्थामध्ये स्निग्धांश काढून घेतले जातात. ही चाचणी प्रयोगशाळेत करता येते.

आइस्क्रीम 
आइस्क्रीममध्ये साखरेऐवजी कृत्रिम गोडी आणणारे पदार्थ (सॅकॅरीन, डलसीन, सायक्‍लामेट) टाकतात. हे पदार्थ साखरेपेक्षा अनेक पट गोड असतात. आइस्क्रीम खाल्ल्यास पहिल्यांदा खूप गोड लागते व नंतर जिभेवर कडू चव लागते, तेव्हा हे पदार्थ टाकले आहेत असे समजावे. आइस्क्रीममध्ये घट्टपणा येण्यासाठी स्टार्च (पिठूळ पदार्थ) जास्त प्रमाणात टाकतात. अशा पदार्थांमध्ये थोडेसे आयोडिनचे द्रावण टाकले असता पदार्थाला निळा रंग येतो, तेव्हा स्टार्च आइस्क्रीममध्ये टाकले आहे असे समजावे.

आईस्क्रीममध्ये खाद्य रंग जास्त प्रमाणात व अखाद्य रंगसुद्धा टाकतात. याची चाचणी फक्त प्रयोगशाळेत करता येते.

श्रीखंड, रंगीत दूध 
त्याचप्रमाणे गोड रंगीत दुधात, श्रीखंडामध्ये, दूध बर्फगोळा इत्यादींमध्येसुद्धा कृत्रिम गोडी आणणारे पदार्थ, स्टार्च, अखाद्य रंग टाकतात. याची तपासणी प्रयोगशाळेत करता येते.

मेटॅनिल यलो, ऑरेंज टू, ऱ्होडामाईन बी, ब्लू व्हीआरएस हे रंग अखाद्य आहेत.

कृत्रिम गोडी आणणारे पदार्थ व अखाद्य रंग अन्नपदार्थांबरोबर आपल्या शरीरात जातात. या पदार्थांचे आपल्या शरीरात कधीच पचन होत नाही. ते पदार्थ पचनसंस्थेच्या विविध भागांत तसेच साठतात. प्रमाणापेक्षा त्याचा जास्त साठा झाल्यास कालांतराने त्या भागात कर्करोग होतो. म्हणून नेहमी चांगल्या प्रतीचेच दुग्धजन्य पदार्थ खरेदी करावेत.

Ayurveda, Vastu shastra, healthy Food, Healthy Living, Abstract India, Shree Balaji Tambe, India, Yoga, Meditation, Life Style, Marathi Blog, Marriages, Love

Saturday, November 3, 2012

चंद्राचा अमृतरस दुधात!


शुद्ध दुधाचे माहात्म्य जाणून घ्या. केवळ कोजागरीलाच नव्हे, तर रोजच पित्त शमन करण्यासाठी पाव कप थंड दूध थोडी साखर घालून घेण्यास आयुर्वेदाने सुचविलेले आहे. शरद ऋतूत प्रकुपित झालेला पित्तरूपी अग्नी सगळे अन्न जाळून टाकणार नाही, पण केवळ पचनासाठी मदत करेल, हे पाहणे इष्ट असते. सर्जनप्रक्रियेचे चक्र निरंतर सुरू राहावे, या हेतूने शरद पौर्णिमेच्या चंद्रातून पाझरणाऱ्या अमृताचा स्वीकार केलेले दूध सेवन केले जाते. सर्वांनी निसर्गाबरोबर आनंद साजरा करावा, या हेतूने कोजागरी साजरी केली जाते. 

शरद ऋतूचे आगमन झाले, पावसाळा संपला. पहिल्या पावसाचे पहिले थेंब मातीवर पडल्यावर येणारा सुवास प्रत्येक प्राणिमात्रास मोहित करतो. हा सुवास कशामुळे येतो व तो पसरतो कसा? उन्हाळ्याने पृथ्वीच्या मातीला भाजून काढलेले असते. गरम तव्यावर पाणी पडल्यास त्याचा सुंदर आवाज होऊन वाफ होऊन उडून जाते, तसेच पृथ्वीच्या पोटात साठवलेल्या उष्णतेमुळे पहिल्या पावसाच्या पाण्याची वाफ होते व या वाफेबरोबर भूमितत्त्वाचा वास सगळीकडे पसरतो व सर्व जण मोहित होतात.

पावसाळ्यामध्ये मनुष्याच्या शरीरात साठलेला पित्तदोष बाहेर ऊन पडल्यावर अशाच तऱ्हेने उफाळून येतो. शरीरातील पित्त काढून टाकण्यासाठी आयुर्वेदाने सांगितलेला विरेचन विधी तसा वर्षभर करता येत असला तरी शरदात विरेचन विधी केल्यास शरीरात अनायासे प्रकुपित झालेले पित्त बाहेर टाकायला मदत होते. शरीरात झालेला अग्नीचा प्रताप म्हणजे पित्तदोष असे म्हणायला हरकत नाही. त्यामुळे संपूर्ण जीवन माणसाच्या नात्यातील उष्णतेच्या उबेवर, कर्तृत्वशक्‍तीसाठी लागणाऱ्या अग्नीच्या शक्‍तीवर, शरीराचे व्यवहार नीट चालण्यासाठी हॉर्मोन्सच्या अग्नीवर अवलंबून असते. अग्नीला जीवनात एकूणच अनन्यसाधारण महत्त्व आहे. तो अग्नी संतुलित राहावा व पित्तदोष वाढू नये ही अपेक्षा असते, परंतु वेगवेगळ्या प्रकारचे रोग किंवा शारीरिक, मानसिक त्रास पित्तामुळेच होत राहतात. त्वचा लाल होणे, त्यावर बारीक पुटकुळ्या येणे, गांधी येणे, छातीत जळजळणे, पोटात जळजळणे, आंबट-कडू उलट्या होणे, छोट्याशा कारणाने राग येणे, राग मस्तकात जाणे, असे अनेक त्रास पित्तामुळे होत राहतात.

शक्तिपरिवर्तनासाठी... 
पित्तदोष वाढून त्रास होऊ नये यासाठी अनेक नियम सांगितलेले असतात. अग्नी हा वायूचा मित्र आहे. तेव्हा पित्तदोषाबरोबरच वातदोषही वाढतो व पावसाळ्यातील वातदोष पित्ताला उफाळण्यास मदत करत असावा. म्हणून वात-पित्ताची जोडी सांभाळावीच लागते. त्यासाठी आहार-विहारावर नियंत्रण ठेवावे लागते. निसर्गातील ऋतुबदल प्राणिमात्रांच्या शरीरातही परिणाम घडवतात. त्याचा फायदा घेण्याच्या दृष्टीने भारतीय परंपरेत सणावारांची योजना केलेली आहे.

ऋग्वेदातील पुरुषसूक्‍तातील 16 ऋचांपैकी सहाव्या ऋचेत म्हटले आहे-
यत्‌ पुरुषेण हविषा देवा यज्ञमतन्वत । 
वसन्तो अस्यासीदाज्यं ग्रीष्म इध्मः शरद्धविः ।।6।। 

शरीराची व एकूणच आरोग्याची काळजी घेणारी व देवत्व धारण करणारी केंद्रे अन्नाचे ऊर्ध्वगमन करून शक्‍ती व जाणिवेत रूपांतर करण्यासाठी होणाऱ्या यज्ञाला वातावरणातील बदल जबाबदार असतात, असे या ऋचेत सुचविलेले आहे. वसंत ऋतू एक प्रकारे या सर्व क्रियेचे नियमन करतो व आज्य म्हणून मदत करतो; ग्रीष्म ऋतू अग्नी पेटविण्यासाठी व अग्नी प्रकट करण्यासाठी लागणाऱ्या इंधनाचे काम करतो व त्यातून शरद ऋतूत अन्न तयार होते, जे आहुती म्हणून यज्ञात द्यावे लागते. मनुष्याच्या जीवनातील सर्व स्थित्यंतरे या यज्ञावरच म्हणजे या शक्‍तिपरिवर्तनाच्या क्रियेवर चालतात. त्यासाठी आवश्‍यक असते अन्न. "अन्नाद्‌ भवन्ति भूतानि' म्हणजे सर्व प्राणिमात्र अन्नानेच अस्तित्वात येतात, अन्नानेच वाढतात, अन्नानेच त्यांचा उत्कर्ष होतो, असे म्हटलेले आहे. असे अन्न शरद ऋतूत शरीररूपी यज्ञात आहुतीरूपाने व्यवस्थित दिले गेले तर पुढे वर्षभर ताकद व स्फूर्तीचा लाभ होतो. पण या ऋतूत प्रकुपित झालेला पित्तरूपी अग्नी सगळे अन्न जाळून टाकणार नाही, पण केवळ पचनासाठी मदत करेल हे पाहणे इष्ट असते. म्हणून शरद ऋतूत प्रथम येणाऱ्या नवरात्रोत्सवात शक्‍तीची उपासना करून शक्‍तीला एका विशिष्ट मार्गाने आशीर्वादाच्या मर्यादेत आणून नंतर भौतिक पातळीवर शरद पौर्णिमेच्या दिवशी एक खास उत्सव केला जातो.

सर्जनाची प्रक्रिया जेथून सुरू झाली ते लक्षात राहावे या हेतूने ज्येष्ठ अपत्याला मान दिला जातो. नंतर हे चक्र सतत चालू राहावे या हेतूने शरद पौर्णिमेच्या चंद्रातून पाझरणाऱ्या अमृताचा दुधामध्ये स्वीकार करून ते दूध सेवन करावे आणि सर्वांनी निसर्गाबरोबर आनंद साजरा करावा, या हेतूने कोजागरी साजरी केली जाते. आपल्या शरीरात होणारे बदल बाहेरील निसर्गात होणाऱ्या बदलांना समांतर राहिले तर आयुष्य व्यवस्थित राहते, अन्यथा ऋतुमानातील प्रत्येक बदल प्रकृती अस्वास्थ्य उत्पन्न करू शकतो.

पित्त शमवणारी कोजागरी 
शरीरात साठलेले पित्त शरद पौर्णिमेला किंवा कोजागरी पौर्णिमेला रात्री बारा वाजता दूध पिऊन शांत व्हावे ही झाली सुरवात; परंतु संपूर्ण शरद ऋतूत किंवा एरवीही वाढलेल्या पित्ताचे शमन करण्यासाठी पाव कप थंड दूध थोडी साखर घालून घेण्यास आयुर्वेदाने सुचविलेले असते. शरीरातील पित्त अशा प्रकारे संतुलित राहिल्यानंतर वर्षभर शरीराला ताकद मिळू शकेल, असे अन्न दीपावलीच्या निमित्ताने प्रत्येकाने खावे, अशी योजना असते. ही सर्व उत्सवांची योजना पाहिल्यानंतर भारतीय परंपरा व आयुर्वेद एकमेकांत हात घालून कसे जातात व एकूण मनुष्यमात्राचे जीवन सुखी कसे करतात, हे लक्षात येईल.

प्रत्येकाने दूध अवश्‍य प्यावे, पण ते होमोजिनाइज केलेले नसावे. शुद्ध ताजे दूध मिळाले तर उत्तम, अन्यथा पाश्‍चराइज केलेले दूध चालू शकते; पण ते उकळण्याच्या बिंदूपर्यंत किंवा साय धरून फुगा येईल इथपर्यंत एकदा तापवलेले असावे. ज्या दुधात किमान पाच-सात प्रतिशत स्निग्धांश आहे असे दूध अमृतासमान असते व ते शरीराला कायम उपयोगी पडू शकते. दूध हे रोगहारक आहे. दुधाचा सत्त्वांश म्हणजे तूप. पारंपरिक व आयुर्वेदिक पद्धतीने बनविलेले तूप अमृतासमान असते व ते आरोग्यासाठी अप्रतिम असते, हे लक्षात ठेवून दीपावलीच्या शुभमुहूर्तावर तुपाचा उपयोग संपूर्ण स्वयंपाकासाठी करावा. योग्य प्रकारे बनविलेले तूप सेवन केले असता शरीरातील अतिरिक्‍त चरबी तर घटतेच, पण शरीरात साठलेले इतर दोष शरीराबाहेर काढून टाकायला मदत होते. अमृताने जसे आयुष्य वाढते तसे तुपामुळे शरीरातील दोष दूर झाल्यानेही आयुष्य वाढते.

या कोजागरी पौर्णिमेच्या निमित्ताने सर्वांनाच या अमृताचा लाभ व्हावा व आता तरी शुद्ध दुधाचे माहात्म्य ओळखून पुन्हा एकदा भारतवर्षात शुद्ध दुधाचे पर्व सुरू होईल हा विश्‍वास! 

Ayurveda, Vastu shastra, healthy Food, Healthy Living, Abstract India, Shree Balaji Tambe, India, Yoga, Meditation, Life Style, Marathi Blog, Marriages, Love

ad